kunnen ontstaat
als niet kunnen mag
Straks staan ze aan de schoolpoort
Met frisse moed en rechte rug.
En soms met slappe knieƫn.
Omdat er zoveel moet.
Omdat er zoveel verwacht wordt.
Neem die druk van hun schouders.
Gun je kinderen, jezelf en de ander het niet kunnen.
In zachtheid mogen proberen, struikelen.
Zonder moeten. Zonder resultaat. In dat niets kan schoonheid groeien. In dat mogen, groei jij, groeien zij. DPB Brugge
Geef mij een hart dat vakantie kan nemen, zich even kan losmaken uit het gareel van de zorg en verantwoordelijkheid, dat los en vrij de aarde kan proeven en ruiken en de lucht en het water en de mensen erbij. Geef mij een hart dat klein als een kind de verrassing beleeft van elke nieuwe horizon, dat zich laat drijven op de wolken en gaat rusten in de ondergaande zon. Geef mij een hart dat nog kan luisteren naar de vogels, en kan glimlachen bij de verre geluiden van koeien als de morgen begint. Geef mij een hart, een open hart en open handen om naar de mensen toe te gaan, te luisteren naar hun verhalen en te snoepen van hun vriendschap als de avond valt. Geef mij een hart dat uitnodigt - als een rustbank in de lommer - iedere voorbijganger, iedere mens langs de baan. Geef mij een hart dat zich wil bekeren tot de eenvoud en het geluk om kleine dingen, een hart dat kan bewonderen zonder te bezitten, en kan genieten van de stilte. Een hart dat doorheen de dingen kan schouwen naar de eeuwigheid. En of ik dan in een vliegtuig zal stappen of mijn fiets zal gebruiken, of ik de andere kant van de wereld of de andere kant van mijn dorp zal zien, of de kracht van mijn lichaam zal meten met de golven, of stil van de zetel naar het bed zal gaan: Geef mij een hart dat vakantie kan nemen, en dan is het feest al begonnen.